Tak się jakoś ostatnimi czasy porobiło, że wszystko co dobre, musi
mieć koniecznie ciąg dalszy...

Spędziłam niedawno dłuższą chwilę przed półką z literaturą młodzieżową w Empiku – książki pojedyncze, nie będące częścią żadnej serii, sagi, cyklu występowały tam w charakterze rzadkich rodzynków. Moja dwunastoletnia Julka w ciągu ostatnich kilku miesięcy przeczytała tylko jedną książkę nie będącą częścią większej całości i to wyłącznie dlatego, że „Sposób na Alcybiadesa” był jej lekturą szkolną. Następną była „Ania z Zielonego Wzgórza” ;-)

Jeśli jakiś film odniesie sukces, natychmiast kręci się jego sequel (a bywa że i prequel  ;-). Seriale mają swoje kolejne sezony i każdy z nich kończy się tak, żeby zostawić jego twórcom furtkę do realizacji następnego. W sklepach mamy nie tylko serie kosmetyków, ale też zabawek czy sosów do potraw. Nawet reklamy są już najczęściej serialami...

Wśród książek na jednym biegunie tego zjawiska mamy rozpisane na kilka tomów historie, które jednakowoż konsekwentnie od początku zmierzają do definitywnego końca (np. "Atramentową trylogię"), a na drugim – cykle oddzielnych historii powiązanych ze sobą wyłącznie osobą głównego  bohatera (bohaterów), gdzie kolejność czytania nie ma najmniejszego znaczenia (np. cykl o Lassem i Mai, który, jak pokazują ostatnie komentarze pod moim wpisem, okazuje się być szalenie kontrowersyjny).

Gdzieś pośrodku plasują się serie opowieści typu neverending story ;-) ,
w których kolejny tom  jest kontynuacją poprzedniego i odwołuje się do wydarzeń tam opisanych, a więc należy je czytać w odpowiedniej kolejności.  A kiedy się już przeczyta, należy czekać na kolejny. Do tej kategorii należy cykl rozpoczęty książką „Moje Bullerbyn”.

Potem były „Kolczyki Selmy”

   

a niedawno ukazała się kolejna (i z całą pewnością nie ostatnia;-) część - „Dziewczynka z fotografii”.  

Te trzy niepozorne książeczki obejmują trochę ponad rok z życia
Natalki, która wraz z rodzicami i dwójką młodszych braci przeprowadziła się z Krakowa do niewielkiego szwedzkiego miasteczka. Tylko rok, a tyle się w tym czasie wydarzyło... Nowy dom, nowy język, nowa szkoła, nowi znajomi z różnych stron świata, nowa grupa taneczna, ale także odwiedziny u Dziadków w Krakowie i przyjazd do Szwecji jej krakowskich przyjaciółek... Jeżdżąca na wózku Karina i jej powrót do sprawności... I wreszcie - znajomość z Selmą – samotną staruszką, która kiedyś była światowej sławy tancerką, jej śmierć i niespodziewany spadek po niej, a w ostatniej części – wyprawa do Lwowa, w którym Selma spędziła dzieciństwo i młodość.

Czytając "Dziewczynkę z fotografii”  uświadomiłam sobie, że jest to
wśród książek dla dzieci i młodzieży pierwsza, w której pojawia się problem dawnych Kresów Rzeczpospolitej – współcześnie. To trudny temat, ale Barbara Gawryluk jak zawsze zdołała znaleźć właściwy ton, aby pisać o tym  w sposób odpowiedni dla wczesnych nastolatków.

Pokazała współczesny Lwów jako miasto ukraińskie, w którym Natalka i Karina odwiedzają swoją serdeczną przyjaciółkę Elenę, poznaną w Szwecji i serdecznie kibicują w jej meczu piłki ręcznej. Nie zapomina jednak o tym, że  przed wojną Lwów był trzecim miastem Rzeczpospolitej i że nadal mieszkają tam Polacy, a na Cmentarzu Łyczakowskim są groby wielu sławnych polskich artystów, profesorów i znanych osobistości. Może ta książka będzie dobrym wstępem do zainteresowania się tą częścią naszej historii ?

A kiedy już ją przeczytacie, to...

...zaczniecie czekać na kolejny tom tej serii  ;-)  

Barbara Gawryluk „Dziewczynka z fotografii”, wyd.: Akapit Press, Łódź
2012

Barbara Gawryluk „Kolczyki Selmy”, wyd.: Akapit Press, Łódź 2011